Nona

Heb ik jullie ooit al eens verteld over mijn grote angst voor de tandarts?

Ik heb jarenlang geen enkel probleem gehad met mijn tanden. Mijn eerste gaatje werd pas ontdekt toen ik 18 jaar was. Maar later heb ik toch eens een paar gaatjes gehad en heb ik kennis gemaakt met de boor. Gelukkig heb ik nog nooit een tand moeten laten trekken. Dit klinkt voor velen onder jullie misschien alsof ik mij heel gelukkig mag prijzen. En waarschijnlijk is dat ook zo. Maar toch...

Ik heb dus een heilige schrik van de tandarts. Allé, dus niet van die mens, hé. Maar wel van zijn boren, tangen,... En daardoor ga ik dus veel te weinig naar de tandarts. Ik kan me zelfs niet eens herinneren hoe lang het momenteel geleden is.

Sinds vrijdagavond voel ik een lichtjes zeurende pijn. Eerst dacht ik nog dat het mijn kaak was, want in mijn slaap knarsetand ik en daardoor is mijn kaak veel te gespannen. Maar ook gisteren voelde ik het nog. En nu... heb ik echt meer pijn en heb ik zelfs al een pijnstiller genomen. Ik heb dus prijs en moet dringend naar de tandarts. Alleen heb ik geen vaste tandarst meer omdat de mijne is gestopt.

Damn! En dan te weten dat het mijn eigen schuld is en dat dit er zat aan te komen omdat ik al maanden weet dat ik een paar gaatjes heb in mijn tanden. Het vreemde van al is dat ik niet eens wist dat er een gaatje zat waar het nu pijn doet.

Enfin, morgen dus een afspraak maken en hopen dat ik er heel snel bij kan en dat ik het zo lang volhoud. En anders word het dus ferm afzien!

liefs

Nona

Voor de leesbeesten onder jullie:

Net een hele post geschreven over het feit dat ik me steendood verveel en dat mijn moeder zich een ietsiepietsie veel te veel moeit met alles wat ik laat of doe. Maar blijkbaar is mijn tekst volledig verzwolgen in de ether en zweeft die daar nu ergens rond.

Ik heb absoluut geen zin om de hele tekst te hertypen en waarschijnlijk hebben jullie ook helemaal geen zin om dergelijke zaag-tekst te lezen, dus moeten jullie het maar even doen met dit schrijfseltje.

Dat doet me er aan denken dat ik dringend eens moet leren om mijn teksten eerst in een word-bestandje te schrijven en dan te kopiëren naar hier. Maar ja, dat is hetzelfde zoals met back-ups maken: het komt er nooit van.

Ik ga me een beetje verder ergeren aan alles om me heen en mezelf.

liefs

Nona

Ja, hier ben ik alweer. En dat terwijl ik min of meer had gezegd dat het eventjes kon duren. Maar ja, ik kwam net dit leuke stokje tegen en kan het echt niet laten om het hier te plaatsen.

Van mijn goede voornemens is nog niet zo veel in huis gekomen, maar niet helemaal door mijn eigenste schuld.

* Ik ben nog steeds niet gestart met "start to run" maar dat is bij gebrek aan loopschoenen en een goede ondersteunende sport-bh. Maar de intentie is er nog steeds.
* Ik heb al wat sollicitatiemailtjes gestuurd, maar nog niet veel antwoorden gekregen. Dus op dat gebied is er nog niet veel evolutie. En eigenlijk geniet ik wel even van de rust.
* Ik heb ook nog geen cursus gevonden en zit eigenlijk met een groot dilemma: wat ga ik doen? Enigszins heb ik wel zin om bij de VDAB een cursus buitenschoolse kinderopvang te gaan volgen (duur: 3 maanden, dagonderwijs, gecombineerd met stage) maar dat betekent dat ik dan niet kan werken die periode. Anderzijds heb ik mijn middelbaar diploma nog steeds niet en zou het misschien geen slecht idee zijn om me daar nu eindelijk eens aan te zetten en via de middenjury hier toch eens iets aan te doen. Heeft iemand daar ervaring mee? En ergens wil ik al jaren een cursus volgen om een Scandinavische taal te leren (puur uit interesse en omdat ik die zo mooi vind klinken en die landen mij qua natuur enorm aanspreken) en dan denk ik meerbepaald aan Zweeds of Noors. Maar welke van de 2 en zou ik het wel doen? En zou ik voor avondschool gaan of zou ik het via webleren doen? En... Kortom: ik geraak er even niet uit. Trouwens, sorry als dit saai lezen is. Knap dat je dan heel deze alinea hebt gelezen. Echt, chapeau!

Wat ik wel heb gedaan de voorbije dagen?

* Veel gelezen. Dat kan je wel merken aan mijn boekenblogje.
* Een paar leuke ontdekkingen gedaan. Eerst en vooral heb ik het dan over Jackobond. Ik had al eerder van Riet Muylaert gehoord, maar heb "Zo is er maar één" niet echt gevolgd. Daardoor besef ik nu pas hoe mooi haar liedjes zijn. Eén der dagen loop ik naar de platenboer (schoon woord, hè). En ik ontdekte ook Marike Jager, een Nederlandse singer-songwriter. Helemaal mijn ding qua muziek! Binnenkort (lees: volgende week) staat ze zelfs op een Vlaams podium (het Depot te Leuven) samen met Tom Pintens, Mauro Pawlowski,... en ze speelde in augustus het voorprogramma van Sinead O'Connor in het Rivierenhof in Deurne. Een madam die het echt aan het maken is en echt de moeite is.
* Mijn laptopje is zo goed als helemaal opgekuist. Alleen zou hij dringend binnen moeten voor herstelling want mijn beeldscherm flitst af en toe en hij heeft nog wel meer vreemde kuren (de draad van de adapter komt telkens los en dan krijg ik plots een zwart scherm dat pas verdwijnt wanneer ik hem heropstart nadat de batterij plat is gegaan).

Heb eigenlijk niet zo veel te vertellen vandaag. Werkloos zijn is natuurlijk ook niet zo'n spannende bezigheid. Jullie lezen me wel weer wanneer er weer eens iets gebeurt in mijn leven (hopelijk gauw).

liefs

Nona

Ik heb vandaag nog 2 linkjes toegevoegd aan mijn blog.

Allereerst heb ik een twitter-pagina aangemaakt, waarop je in het kort kan lezen wat ik aan het doen ben. Hier kan ik dan uitgebreider schrijven over die dingen. http://twitter.com/NonaNijn1983

En ook op goodreads kan je me nu terugvinden als je wil weten welke boeken ik zoal reeds heb gelezen en of ik ze goed vond of welke boeken ik zeker nog wil lezen: http://goodreads.com/Nonanijn1983

Beide links vind je ook terug in de rechterkolom van mijn blogje bij het lijstje "MIJN ANDERE BLOGS".

liefs

Nona

Ik had gisteren nog geen zin om het hier neer te schrijven, maar ik heb gisteren mijn ontslag gekregen op mijn werk. Gelukkig werkte ik er via interim en was gisteren dan ook mijn laatste werkdag. Eindelijk van die bazin verlost. Op financieel gebied is het natuurlijk geen cadeau, maar op emotioneel gebied is het een echte opluchting. En ik heb ontdekt dat een paar collega's het enorm voor mij hebben opgenomen, wat ik absoluut niet vanzelfsprekend vind.

Over de ergste emoties ben ik al heen en ik zit vol wilde plannen. Ik wil echt met een propere lei beginnen. Zo begin ik vanaf vandaag met start to run: eens zien hoe lang ik het zal volhouden. En ik heb nu even wat meer tijd om te lezen. En verder natuurlijk ook werk zoeken en misschien zelfs een cursus gaan volgen. Of ik al die plannen waarmaak weet ik niet, maar op dit moment hoop ik van wel.

Maar veroordeel me niet als ik het niet waarmaak, want al die plannen in mijn hoofd kunnen misschien ook wel het gevolg zijn van de emotionele roetsjbaan waar ik nu even op zit.

liefs

Nona

Ja, de laatste weken is het hier weer even stilletjes geweest. De laatste week voor mijn verlof had ik echt nergens meer zin in. En momenteel is mijn vakantie ook al bijna om, helaas. Van solliciteren is nog niet veel in huis gekomen, ik moet me er eens dringend aan zetten want op deze manier raak ik nooit weg op mijn huidige werk.

Eigenlijk was mijn vakantie ook niet echt wat het moest zijn. Ik heb niet echt een ontspannen gevoel en ben ontzettend moe omdat ik niet bijgeslapen raakte. Ik kon het werk ook niet goed loslaten, hoewel ik er de afgelopen 14 dagen ook echt niet geweest ben (het is een supermarkt, maar ik ben er bewust geen boodschappen gaan doen) en geen contact heb gehad met collega's. Ik kijk enorm op tegen maandag, want dan is het weer werkendag!

Ik heb wel best een paar leuke dingen gedaan tijdens mijn vakantie. Zo zag ik na 8 jaar een schoolvriendin van vroeger terug. Ze is ondertussen getrouwd en heeft een zoontje van 16 maanden. Het klikte nog steeds zoals vroeger. Ik ben ook een dagje naar de Zoo geweest en heb zowat anderhalf uur rond het olifantenperk gehangen. Die kleine Kai-Mook (die ondertussen wel al een 284 kg (!!!) weegt) is echt een schattig ding! Ik heb dan ook veel foto's en filmpjes gemaakt met mijn kodakske!

En op een afscheidsdrink voor een vriendin die voor een jaar naar Costa Rica vertrekt werd mijn vermoeden (na een paar non-alcoholische uitstapjes) bevestigd: Miss Ariel is zwanger! In maart verwachten zij en haar droomprins hun eerste kindje! Geweldig nieuws dus! En ik heb gelijk mijn babysitdiensten aangeboden.

Ook de nieuwe buren mogen me trouwens altijd komen vragen om te babysitten. Ze wonen er nog niet, maar bij een eerste kennismaking hebben ze al wel verteld dat ze een tweeling van 2,5 jaar hebben. Leuk!

Momenteel ben ik mijn laptopje eens aan het opruimen: oude bestanden weggooien, mappen sorteren,... Wat ik niet allemaal al ben tegengekomen... Ik heb nog wel eventjes werk dus ga me daar nu mee verder amuseren.

liefs

Nona

Deze morgen moeten werken en het is geen verrassing meer dat dat alles behalve aangenaam was. Zowat 2 uur voor sluitingstijd werd mijn rechterhand tot kassierster gebombardeerd omdat er 1 te weinig was (dat laatste heb je natuurlijk als je iemand verlof geeft en vergeet voor een vervanger te zorgen). Het resultaat was dat ik mijn voorbereidingen voor morgen niet kon maken met als gevolg een onoverkomelijke achterstand en dat ik op mijn eentje het werk van 2 mensen moest doen (wat uiteraard ook niet haalbaar is). Ik moest daarom ook een kwartier overwerken van de bazin om nog iets klaar te zetten (wat niet in een kwartier klaargezet kon worden) en mag dat kwartier deze week opnemen (terwijl ik deze week elk kwartier zal nodig hebben om rond te geraken). Gek word ik ervan!

Wat ik hier nog niet had verteld is dat ik enkele weken geleden het besluit heb genomen om een andere job te zoeken. Ik ben nu aan het solliciteren en hoop dat er gauw iets uit de bus komt. Intussen blijf ik nog wel op mijn oude werk. Ik heb 1 geluk en dat is dat ik nog steeds via interim aan het werken ben. Daardoor kan ik direct mijn ontslag geven en ergens anders beginnen.

Morgen moet ik heel de dag werken en een poging doen om die onoverkomelijke achterstand weg te werken. Ik zie er enorm tegenop! Ik zal mijn nieuwe vriendje Sedinal maar meenemen!

liefs

Nona

Ik hoopte vandaag te kunnen genieten van mijn vrije dagje, maar blijkbaar is het me niet gegund. Vanmiddag kreeg ik een sms-je van mijn collega dat er een levering was binnen gekomen die niet bij in de diepvries kon. Ik heb haar dan gebeld en ze klonk duidelijk niet goed gezind. Ik heb haar uitgelegd dat die levering helemaal niet voor vandaag was, maar voor volgende week maar daar heeft ze natuurlijk niet veel aan.

Een half uur later kreeg ik telefoon van de verantwoordelijke van de winkel om te horen wat er nu gebeurd was. Na heel mijnen uitleg, bleek dat de fout bij de leverancier lag en (gelukkig) niet bij mij.

Kortom: heel mijn dag naar de knoppen.

En nu kunnen ze wel zeggen dat ik het mij niet moet aantrekken, want dat het niet mijn fout is. Maar ik heb de verantwoordelijkheid en ik KAN dat gewoon niet loslaten.

De voorbije week sliep ik slechter en slechter en daarom heb ik gisterenavond maar een paar tabletjes Sedinal ingenomen. En die hebben blijkbaar wel wat geholpen, want deze nacht heb ik goed geslapen. Ik was alleen wel vroeg wakker. Het kan natuurlijk ook zijn dat ik gisteren zo kapot was dat ik gewoon niet anders kon dan slapen.

Ik denk dat ik morgen maar een tabletje Sedinal zal innemen voor ik ga werken, om toch alleszins kalm aan mijn dag te kunnen beginnen. Hoelang ze gaan helpen, geen idee. Maar al is het maar een half uurke, dan ben ik al heel content.

liefs

Nona

We zijn nog geen week ver of het is al van datte: tijdens het werk, in een volle winkel, een niet-te-stoppen huilbui!

Al die verantwoordelijkheid, het is ECHT niks voor mij! De godganse dag loop ik van hier naar daar te crossen, maak ik me druk om leveringen die plots van dag wisselen, over dingen die niet op de juiste manier worden gedaan, over collega's die het werk niet doen zoals ik het vraag omdat zij ouder zijn dan mij ook al is het mijn verantwoordelijkheid,... Gek word ik er van! En ik zal dolgelukkig zijn wanneer de verantwoordelijke terug is! En echt... NOOIT MEER!!!

Vandaag werd het me echt even te veel en barstte ik op een gegeven moment gewoon in tranen uit.

Gelukkig had ik deze middag vrij en ben ik het nieuwe huis van een vriendin gaan bewonderen en daarna met haar en haar man gaan shoppen in een meubelzaak (die Zweedse om even geen merknamen te noemen). Het deed deugd om even mijn kopje op andere gedachten te kunnen zetten.

En morgen... morgen ga ik genieten van een vrij dagje: wat lezen, wat muziek beluisteren en wat niksen. En vooral batterijkes opladen want dit weekend moet ik werken.

liefs

Nona

PS: Thanx voor de lieve woorden.

Ik voel me helemaal op van de zenuwen. De verantwoordelijke van de afdeling waar ik het vaakst sta in de winkel waar ik werk, gaat vanaf zaterdag voor 2 weken in verlof en ik moet haar taken overnemen.

Maar ik ben er van overtuigd dat alles in het honderd gaat lopen. Ik werk daar zelf nog maar een dik jaar en heb nog niet alles goed beet. Ik heb nog geen routine en sommige dingen zijn mij de laatste paar weken pas aangeleerd, waardoor ik er nog super onzeker over ben en de handelingen veel te traag doe. Daar komt nog eens bij dat die verantwoordelijke nogal veeleisend kan zijn en uiteraard verwacht dat alles piekfijn in orde zal zijn wanneer ze terugkomt. Ik denk dat ik op dat moment eventjes heel graag zal willen verdwijnen. Eigenlijk liefst nu al!

Ik weet ook dat die verantwoordelijke tijdens haar vakantie gaat zitten piekeren over het werk. Ze doet dat sowieso, maar nu zeker omdat ze weet dat ik de routine nog niet vast heb.

Wie stuurt me tonnen kalmeertabletten?

liefs

Nona

"De boekskes" staan bekend om hun roddels. En hoewel ik weet dat de helft van die artikels niet volledig kloppen en ik mij daar enorm aan erger, blijf ik ze toch lezen. En uiteraard wil ik het nu even hebben over een paar artikels waaraan ik me de laatste weken heb geërgerd.

Kathleen liet weten dat ze stopt met K3 en plots kwamen de verzinsels van heinde en verre. Soms wil ik roddels nog wel eens geloven in al mijn naïviteit, maar in deze artikels was het voor mij toch overduidelijk dat de uitspraken van Karen en Kristel uit de context werden getrokken.

Bewijs ervan is een filmpje (te bekijken op www.k3.be) van het laatste optreden van K3 met Kathleen in de Ahoy te Amsterdam. De ontroering staat duidelijk af te lezen op de gezichten van alledrie de meisjes en bij alledrie vloeien er traantjes. Als die emoties gespeeld zijn, moeten ze wel heel straffe actrices zijn.

En wanneer ik dan zo'n artikel lees, heb ik even ontzettend veel goesting om eens goed te gillen: AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAARRRRGGGGHHHH (feel free to join the club  )!!!!!!!!!

liefs

Nona

Het overlijden van Yasmine heeft me enorm aangegrepen. Ze moet ongelooflijk diep hebben gezeten. Maar ik kan wel begrijpen dat, wanneer je ontzettend veel pijn en verdriet hebt, je alleen deze "oplossing" (tussen aanhalingstekens omdat het eigenlijk geen oplossing is) ziet. Ik vind het ontzettend jammer, echt zonde! Ik hield van haar stem, van haar teksten en van haar naturel! En ik vond haar een mooie vrouw (vanbuiten en vanbinnen)!

Hopelijk heeft ze nu rust gevonden!

liefs

Nona

via Coudie

"10 dingen die ik kan vastgrijpen zonder van mijn stoel te moeten komen"

Klein detail: ik zit wel op mijn bed én ik ben nogal slordig, dus er ligt altijd wel iets in mijn buurt.

1) flesje plat water
2) mijn zonnebril
3) suikerboontjes van Senne en Quinten
4) het boek "38 1/2: 1 man & 2 minnaars" van Xenia Kasper (chicklit, maar dat had u vast al geraden)
5) de cd "Free Souffriau zingt Ann Christy een beetje anNders" (I love it!)
6) mijnen belastingsbrief die ik eindelijk helemaal heb ingevuld (had niet veel zin om er aan te beginnen)
7) mijn zonnebril
8) de afstandsbediening van mijn muziekinstallatie
9) mijn fototoestel en de usb-kabel ervan (nu alleen nog erin slagen om foto's op te laden: dat wil maar niet lukken: iemand goede raad?)
10) de afstandsbediening van mijn ventilator

liefs

Nona

Jihaa! Het weer was schitterend en de verrassingen waren zeer geslaagd.

Allereerst ontvoerden we het feestvarken. Toen ze van S. te horen kreeg dat die iets moest zeggen dacht ze even dat S. ging vertellen dat ze zwanger was, maar nee, het ging maar om een ontvoeringske. Daarna bleek er nog eens meer volk te komen dan ze verwacht had en vooral mensen die ze heel graag heeft. Even later viel er ook nog een chocolade-verwennerij (schoonheidsbehandelingske) uit de lucht. En een uurtje later kreeg ze een boeket bloemen in de handen geduwd. En last but not least... een cd met liedjes die ieder van ons persoonlijk had uitgekozen.

En ze vond het fijn en wij dus ook!

liefs

Nona

Ik zit hier maar naar de lucht te kijken en check om de zoveel uren de site van het KMI want ik hoop op stralend weer voor morgen.

Morgen hou ik immers een BBQ. Het is te zeggen: officieel gaat die BBQ bij iemand anders door, maar officieus gaat die bij mij thuis door. Maar liefst zouden wij natuurlijk morgen buiten kunnen eten, hè. Dan komen onze verrassingen ook volledig tot hun recht en dat zijn er wel wat. Maar dewelke ga ik nu nog niet zeggen, want je weet maar nooit dat de verkeerde personen hier meelezen.

liefs

Nona

Ik vind het eigenlijk totaal geen service van de tv-maatschappijen om gedurende de hele zomer bijna niets anders dan herhalingen uit te zenden. De afgelopen 2 weken heb ik letterlijk geen minuut voor dat kaske gezeten, gewoon omdat er niets op was.

Maar vanavond maak ik een uitzondering. Hoewel ik het een beetje te vroeg vind om het nu al te heruitzenden, ga ik de reeks "Katarakt" toch opnieuw bekijken. Al is het maar voor de schone ogen van Ides Meire. ;) Weliswaar een tikkeltje te jong voor mij, maar bij gebrek aan beter...

liefs

Nona

Ik wou daarstraks nog even een douchke nemen voor ik zou gaan slapen, hopende dat ik door het warme water wat loom zou worden en gemakkelijker in slaap zal vallen. Want dat laatste wilde de 2 afgelopen nachten niet echt lukken.

Ik dus met mijn pyjama, shampoo, conditioner en zeep naar de badkamer. En pas toen ik bijna op het punt stond om uit de douche te stappen, viel mijn frank: ik was mijn handdoeken boven vergeten. Kon ik helemaal in mijnen blote terug naar boven crossen, verdorie!

Wie iemand zonder hoofd ziet rondlopen, gelieve die tegen te houden. Waarschijnlijk ben ik het.

liefs

Nona

De laatste weken rolt de donder hier iets te vaak naar mijn goesting. 2 weken geleden is er een straat verder een boom op een huis gevallen ten gevolge van zo'n onweer, recht in die mensen hun slaapkamer. En sindsdien ben ik niet meer gerust. Weliswaar is de kans klein dat er een boom op ons huis valt, omdat de meesten ietsje te ver staan om echt grote schade te berokkenen. Maar ik slaap wel op de zolder en heb eerlijk gezegd een beetje schrik dat de bliksem eens gaat inslaan.

Nochtans had ik vroeger helemaal geen schrik van onweer: ik heb zelfs eens op mijn eentje in een tentje geslapen. Weliswaar tussen een heleboel tentjes, maar die mensen in die andere tentjes kende ik amper, dus eigenlijk was ik wel alleen. En toen was ik helemaal niet bang.

Maar nu...

Ik zit hier toch wel heel erg op een stralend zonneke te wachten, hoor.

liefs

Nona

Voor één keer met een heel bang hartje uitgekeken naar de verkiezingen, want rond mij werden een heleboel '83-ers opgeroepen als bijzitter. Maar ik gelukkig niet.

Toen ik eindelijk tot het besef kwam, dat ik er klaarblijkelijk aan ontsnapt was, verschenen overal die irritante borden in de tuinen en op de pleinen. Je moet echt een paar weken met gesloten ogen hebben rondgelopen om ze niet gezien te hebben. Ik erger mij er dood aan en zou VAN ZIJN LEVEN NIET zo'n bord in mijnen hof zetten.

2 weken geleden kwam ik tot het besef dat ik eigenlijk niet eens wist waarvoor die verkiezingen waren en ik heb ook niet de moeite gedaan om daarnaar te informeren. Met als resultaat dat ik het daarstraks in het stemkotje nog steeds niet wist.

Vorige week kwam ik tot de conclusie dat ik begot niet zou weten voor wie ik zou stemmen, dus heb ik maar eens braafjes de stemtest gedaan. Het resultaat stak me niet tegen want ik kwam uit bij de enige partij waarvan ik 1 agendapuntje ken en omdat ik niets beters kon verzinnen heb ik daar dan maar op gestemd vandaag.

En blijkbaar ben ik echt wel een leek in al dat politieke gedoe want op de lijsten met de leden herkende ik ocharme maar 2 namen.

Kortom: ik ben zo'n burger die nutteloos is gaan stemmen.

liefs

Nona

Fijn:

* Gisteravond op bezoek geweest bij de pasgeboren en o zo schattige Senne, 55 cm en 4,750 (!!!) kg!

* Deze week de dvd gekocht van de film "Annie": een klassieker onder de klassiekers (en ik hoop dat mijn babysitkid er zin in heeft vanavond)

* En ook de 2e dvd van Blinker (naar de boeken van Marc De Bel) heeft zijn weg gevonden naar mijn kast.

Minder fijn:

* Er waren geen mooie aardbeitjes in de winkel vandaag, dus gaan die aan mijn neus voorbij.

* Laptopje heeft af en toe weer kuren.

* Morgen verkiezingen en ik weet begot niet waarvoor te kiezen: van mij mogen ze die ergens steken ... en dan iets met zonder zon enzo

liefs

Nona

Ik ben...

- mijn mails aan het nakijken
- op facebook aan het kijken wat mijn vrienden vandaag hebben gedaan
- blogjes aan het lezen
- een blogbericht aan het schrijven
- een boek aan het lezen ("De tweede dochter" van Jodi Picoult)
- met de Sims aan het spelen
- een zak chips aan het leegeten
- water aan het drinken

Kortom: vanalles tegelijk.

liefs

Nona

Wat op dit moment mijn obsessie is:
Kleine olifantjes die geboren worden (ben er 2 nachten om het uur voor opgestaan) en zingen, zingen, zingen

Wat ik nu draag:
mijn pyjama: grijze broek met roze versierseltjes onderaan linkerbeen en roze t-shirt met Kitty op (verre van sexy dus)

Wie ik het laatst een knuffel heb gegeven:
Annick

Wat ik zou willen veranderen:
Mijn lijn. Enfin, dat zeg ik verkeerd, er is bij mij helemaal geen sprake van een lijn. Ik bedoel dat ik er graag één zou hebben. Maar telkens ik aan een dieet begin, zakt de moed me diep in de schoenen.

Wat ik vanavond eet:
Ik heb cake gegeten, overschotjes.

Mijn laatste aanschaf:
voor een ander: een boeket bloemen als bedankje
voor mezelf: boxen om aan te sluiten op mijn laptop

Naar welk geluid ik nu luister:
de stilte, zaaaalig! En de melodietjes in mijn hoofd.

Favoriet weertype:
Ik hou het meest van aangenaam warme dagen (je kan een hele dag in je t-shirt rondlopen, maar loopt je toch niet kapot te zweten).

Mijn favoriete vakantieplek: 
Moet ik nog ontdekken.

Films die ik keer op keer kan bekijken: 
Sense and sensibility en Pride and prejudice.

Mijn favoriete theesmaak:
exotische vruchten

Het boek dat ik momenteel lees:
Onze oom van Arnon Grunberg

Wat is mijn doel:
Voor iemand de hele wereld te zijn.

Wat wil ik ooit nog doen:
Een boek schrijven.

Wat wens ik mijn kinderen toe:
Tonnen liefde, want daar kan je nooit genoeg van hebben. Verder: respect voor alles en iedereen, voldoende zelfvertrouwen, empathie,...

Welke kwaliteit zou ik willen hebben:
Een beetje meer lef en zelfvertrouwen om de dingen die ik graag doe ook te durven doen.

Noem één van je kwaliteiten: 
Ik ben heel vergevensgezind (soms vergeet ik zelfs waarom ik boos was).

Heb je een tic of kenmerkende eigenschap:
Niet dat ik weet.

Wat mij op dit moment veel plezier geeft, maar tegelijkertijd ook schuldgevoelens:
Nog op het internet zitten terwijl ik doodmoe ben en mijn collega's het dan morgen zullen mogen bekopen omdat ik dan waarschijnlijk niets uit handen krijg.

liefs

Nona

Al een hele poos ga ik lezen op het blog van Els. En nu is haar oudste kleine meid ziek. Geen idee wat ze heeft, maar aan haar snoetje te zien is het alles behalve fijn. Gaan jullie Eden ook veel beterschap wensen? Misschien kan ze dan gauw weer lachen en spelen met haar zusje.

liefs

Nona

Zo'n 6 jaar geleden brak ik op het einde van het middelbaar met mijn zogezegde beste vriendinnen. Er was te veel gebeurd en ik zag hen liever niet meer terug.

Maar ondertussen zijn we natuurlijk 6 jaar verder en is er heel wat tijd over gegaan. Enkele maanden geleden ontdekte ik facebook en kwam ik zo die vriendinnen weer tegen. Bij de ene had ik nog steeds geen goed gevoel. Maar bij de andere...

Met de andere sloeg ik onmiddellijk weer aan de praat (allé, aan de mail) en het bleek weer te klikken. Na vele mailtjes heen en weer besloten we dat we toch nog eens wilden afspreken.

En zo geschiede. Zaterdag zagen we elkaar (na veel vijfen en zessen want afspreken bleek agendagewijs niet zo simpel te zijn) terug. Place to be: de ingang van de zoo in de koekenstad (de koekenstad will allways be Antwerpen). We gingen geen beestjes kijken, maar gezellig shoppen en eens goed bijpraten. En het viel ontzettend goed mee. Toen het tijd was om naar huis te gaan, had ik het gevoel dat we tijd tekort waren gekomen.

Dus hopelijk vinden we gauw weer een datum om nog wat meer bij te babbelen.

liefs

Nona

Al 2 maanden moet ik elke zondag werken. Dat wil zeggen: om 6 uur opstaan en om 7 uur beginnen werken en dat tot half 12. Na een paar weken begint dat enorm door te wegen.

Gelukkig hebben ze op het werk eindelijk een oplossing gevonden en vanaf volgende week wisselen een collega en ik elkaar wekelijks af. Ik zal vanaf deze week ook wel langere dagen draaien, maar het voordeel is dat ik per 2 weken wel een halve dag extra, vrij ben. Zalig! Ik zal blij zijn want dan kan ik eindelijk wat slaap beginnen inhalen.

En ondertussen blijf ik maar piekeren...

liefs

Nona

Ik kijk heel graag naar filmkes en ik kan een goede/leuke film verschillende keren herbekijken en telkens toch weer ontroerd worden of in een lachbui schieten.

Voor iemand die graag filmkes ziet is een dvd-speler (en in een vorig tijdperk de videospeler) dan ook een schitterende uitvinding. Alleen zijn mijn ouders nog van dat vorige tijdperk en hebben wij dus alleen een videospeler. Maar... ikzelf heb wel een laptopje met uiteraard een cd-rom-gedeelte waarin ik dus ook cd-kes en dvd-kes kan afspelen. Super!

Alleen... af en toe is er een dvd-ke dat hij niet afgespeeld krijgt. Wanneer ik die bewuste dvd er dan insteek, begint mijn laptopje wat te pruttelen. Het is te zeggen: ik hoor dan dat dvd-ke ronddraaien/slepen (of hoe je het ook wil noemen), maar mijn laptopje wil dat dvd-ke niet afspelen. Wanneer ik in de "verkenner" ga kijken, meldt mijn laptopje dat er geen "schijf" in zit, terwijl dat wel degelijk het geval is. Iemand een idee hoe ik dit kan oplossen? Ik heb namelijk zo al een paar dvd-kes liggen die ik niet kan afspelen en het is namelijk niet zo dat er op dvd-kes een aanduiding staat à la "Nona, dit dvd-ke gaat niet spelen op uw laptopje!!!".

Iemand een idee?

liefs

Nona

In mijn postje schreef ik dat ik dinsdag onverwachts een dagje vrij had. Ja, keep on dreaming. Die dinsdag kreeg ik om 5 voor 9 telefoon: of ik toch kon komen want mijn collega had haar vrije dag toch niet nodig. Daardoor kwam ik wel 2 uur te laat op het werk en die moest ik deze week dan natuurlijk nog inhalen ook.

Maar ze hebben mij ook wel een plezier gedaan. Ik had 2 dagen vrij gevraagd volgende week en het zag er naar uit dat ik die niet zou krijgen (wegens inventaris en personeelstekort), maar ik krijg ze wel. En dat vind ik echt wel super!

liefs

Nona

Deze middag kreeg ik telefoon van mijn bazin: dat ik morgen mag thuis blijven als ik wil. Tof, hé.

Uiteraard is daar wel een goede reden voor. Eén van de collega's had gevraagd of ik volgende week maandag in haar plaats wil komen werken zodat zij dan haar overuren kan opnemen. De bazin beloofde mij dan dat ik dinsdag (de volgende dag dus) dan mocht thuisblijven. Maar dit weekend viel mijn frank dat ik sowieso die dinsdag vrij heb. En vanmiddag viel ook de bazin haar frank.

En daarom mag ik dus morgen thuisblijven. En het komt me eerlijk gezegd enorm goed uit want vandaag was ik zo moe dat ik al de dingen die ik gepland had voor vandaag, niet gedaan heb.

liefs

Nona